Εχουμε και λέμε λοιπόν(και συγνώμη εκ των προτέρων που σίγουρα μου έχουν διαφύγει πολλά,αλλά είναι τόσα τα εγκλήματα τους που δεν μπορεί κανείς να τα θυμάται όλα).
2) Αθρόοι επαναπατρισμοί και συντάξεις "αντιστασιακών",στη δεκαετία του '80,με αποτέλεσμα να βουλιάξουν κυρολεκτικά τα ταμεία.
3 ) Αποβιομηχανοποίηση της χώρας ως απόρροια των «συνδικαλιστικών κεκτημένων».Έκλεισαν εργοστάσια όπως η Pirelli στη Πάτρα .η Nissan στον Βόλο κλπ....Τελικά το κόστος για τη χώρα ήταν τεράστιο αφού κανένας σοβαρός επενδυτής δεν
ερχόταν στην Ελλάδα. Όσο για τις δικλείδες ασφαλείας με τις οποίες ο Α.Π.
«στρίμωξε» τους βιομηχάνους...απλώς έκλειναν τα εργοστάσια τους και τα μετέφεραν σε άλλες χώρες, όπου ήταν εξασφαλισμένες οι επενδύσεις τους. Οι επενδύσεις μειώνονταν
συνεχώς, οι επιχειρήσεις μετακινήθηκαν σε άλλες χώρες των
Βαλκανίων που έδιναν κίνητρα για επενδύσεις και το πρόβλημα της ανεργίας
μειώνονταν με διορισμούς στο δημόσιο, όπου είχαν προτεραιότητα οι φίλοι , οι
κολλητοί και οι κάτοχοι «κομματικής κάρτας». Το αποτέλεσμα ήταν η ανεργία να
παραμένει σε υψηλά επίπεδα και άνω του 10%, μέσα σε κλίμα παγκόσμιας ανάπτυξης.
4 ) Νεοπλουτισμός πολιτικών-μικρό παράδειγμα ο Ακης-,που μπήκαν ανεπάγγελτοι στη Βουλή και είναι ζάμπλουτοι τώρα,καλύπτοντας τις άνομες πράξεις τους πίσω από την περίφημο νόμο περί ευθύνης υπουργών και της βουλευτικής τους ασυλίας.
5) Ιδεώδες του Έλληνα έγινε ο διορισμός στο δημόσιο. Η νοοτροπία αυτή καθεαυτή είναι ακόμα χειρότερη και από τους ίδιους τους διορισμούς. Οι Έλληνες αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας και βλέποντας τα κεκτημένα και τα προνόμια του «δημόσιου υπάλληλου» είναι λογικό να επιλέγουν την ασφάλεια του δημοσίου, «μια θέση στον ήλιο» και μια «πράσινη κάρτα» στην τσέπη που «ξεκλειδώνει» τις πόρτες και ανοίγει τους δρόμους της διαπλοκής στη βάση της κοινωνίας. Οι συνεχείς αυξήσεις στα μισθολόγια των δημοσίων υπαλλήλων, διεύρυνε το χάσμα των αποδοχών μεταξύ Δημοσίου - Ιδιωτικού τομέα, εις βάρος των ιδιωτικών υπαλλήλων. Ενώ το 20% των Ελλήνων ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας υπάρχουν στελέχη του δημοσίου των οποίων οι ΜΗΝΙΑΙΕΣ αποδοχές αγγίζουν πολλά χιλιάδες €.
Το Πασόκ στην κυβέρνηση έφερε τα δημοσιοϋπαλληλικά συνδικάτα στην εξουσία. Σε κανένα δυτικό κράτος, ο δημόσιος τομέας δεν υπερισχύει του ιδιωτικοϋπαλληλικού.
7) Λεηλασία των ταμείων. Για τα ταμεία αυτά
σήμερα "κόπτονται"... Το 2002 - 2003 χάθηκαν μόνο μέσω της "Ακρόπολις"
χρηματιστηριακής, σε παιχνίδι με ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν πάνω από 3,5 δις € (1,3 τρις δρχ.) μόνο από το
1999-2002. Και μιλάμε για τα λεφτά που τζόγαραν στο χρηματιστήριο, αφήνοντας
λυτές και λυσσασμένες τις διοικήσεις των ταμείων να κάμουν παιχνίδι. Επένδυσαν
5,22 δις € συνολικά σε μετοχές και άφησαν μόνο με 1,76 δις €. Το 2002, ο Υπ.
Οικονομίας Χριστοδουλάκης καλούσε τις διοικήσεις του ΙΚΑ να παίξουν σε πολυετή
ομόλογα για να καλύψουν τα ελλείμματά τους.
9) Υποθέσεις των TOR-M1,Τόμπρα.Κοσκωτά,Εθνικού κτηματολογίου,υποτίμησης της δραχμής πριν ακριβώς την ένταξη μας στην Ο.Ν.Ε!
10) Έγκλημα χρηματιστηρίου (Tο X.A. μητέρα των σκανδάλων) : άγρια δηλαδή λεηλασία ενάμισι εκατομμυρίου ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από τις άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών (κόμμα χρηματιστηρίου) και του ίδιου του Σημίτη. Το χρηματιστήριο χρησιμοποιήθηκε ως δείγμα επιβεβαίωσης της "Ισχυρής Ελλάδας" και της "Ισχυρής οικονομίας" των κυβερνήσεων Σημίτη. Διαφημιστικά σποτ προκαλούσαν τους Έλληνες να επενδύσουν τα χρήματά τους στα σίγουρα κέρδη των εισηγμένων και τα παπαγαλάκια των μέσων παραπληροφόρησης, στην ίδια γραμμή ανταγωνίζονταν στην πλέον προσοδοφόρα limit up επένδυση.
11 ) Βιομηχανία παράνομων ελληνοποιήσεων με χορήγηση ελληνικής ταυτότητας και εκλογικού βιβλιαρίου ακόμη και σε σεσημασμένους κακοποιούς από τις πρώην κομουνιστικές χώρες. Υπόσχονταν αγροτική γη και διορισμούς σε Ουκρανούς, Ρώσους και Γεωργιανούς, «κατασκευάζοντας» ομογενείς και ταυτόχρονα ψηφοφόρους. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές ανακλήθηκαν χιλιάδες ελληνοποιήσεις αφού η παρανομία της έκδοσής τους ήταν ολοφάνερη και καραμπινάτη. Είχαν όμως προλάβει να ψηφίσουν. Αποτέλεσμα η νόθευση των εκλογών της 9ης Απριλίου 2000.
11 ) Βιομηχανία παράνομων ελληνοποιήσεων με χορήγηση ελληνικής ταυτότητας και εκλογικού βιβλιαρίου ακόμη και σε σεσημασμένους κακοποιούς από τις πρώην κομουνιστικές χώρες. Υπόσχονταν αγροτική γη και διορισμούς σε Ουκρανούς, Ρώσους και Γεωργιανούς, «κατασκευάζοντας» ομογενείς και ταυτόχρονα ψηφοφόρους. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές ανακλήθηκαν χιλιάδες ελληνοποιήσεις αφού η παρανομία της έκδοσής τους ήταν ολοφάνερη και καραμπινάτη. Είχαν όμως προλάβει να ψηφίσουν. Αποτέλεσμα η νόθευση των εκλογών της 9ης Απριλίου 2000.
13 ) Σκάνδαλο Simens,όπου ίδια η προανακριτκή της Βουλής το κοστολόγισε πάνω από 2 δις ευρό τη ζημία του δημοσίου και το Ελληνικό κράτος πριν μερικές βδομάδες και εν όψη εκλογών,το έκλεισε με 140 εκατ. και μάλιστα με συμψηφισμό!
14 ) Σκάνδαλο με την παραγγελία των τεσσάρων υποβρυχίων-που ποτέ δεν παραλάβαμε,αν και τα χρυσοπληρώσαμε-και που ήταν και ελαττωματικά!
16 ) Συνεχείς αλλαγές των εκλογικών νόμων κατά το δοκούν και όπως βόλευε το εκάστοτε κυβερνών κόμμα,με σκοπό την νομή της εξουσίας και τη νόθευση της λαικής βούλησης,με αποκορύφωμα το έκτρωμα με βάση το οποίο καλούμαστε να ψηφίσουμε στις 6 Μαίου και που δίνει"δωράκι" 50 εδρών(δηλαδή ΤΟ 17% του εκλογικού σώματος!),στο πρώτο κόμμα.
17 ) Ο ΓΑΠ με τον Παπακωνσταντίνου,διόγκωσαν επίτηδες το έλλειμμα του 2009.είτε για να δικαιολογήσουν το "λεφτά υπάρχουν" και δεν είχαν να τα δώσουν (επειδή ψεύδονταν όταν χρησιμοποιούσαν αυτό το "σλόγκαν" πριν τις εκλογές για να υφαρπάξουν τις ψήφους των "ιθαγενών"),είτε για να μας ρίξουν στην αγκαλιά του Δ.Ν.Τ.
Μετά από αυτές τις λίγες υπενθυμίσεις για τα έργα και ημέρες αυτών που μας έφτασαν σε αυτό το σημείο,ας σκευτούμε καλά πριν ξανακάνουμε το ίδιο λάθος.
